Οι Θέσεις μας

ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

Στην υπηρεσία του πολίτη με ρόλο κυρίως εποπτικό, ρυθμιστικό κι ελεγκτικό. Επιδίωξη θα πρέπει να είναι ένας ορθολογικά σχεδιασμένος και κατάλληλα στελεχωμένος δημόσιος τομέας με μείγμα στελεχών τόσο από τον δημόσιο όσο κι από τον ιδιωτικό τομέα, υποστηριζόμενος από νέες τεχνολογίες κι εκπαιδευμένο προσωπικό έτσι ώστε να είναι ευέλικτος, αποτελεσματικός και φιλικός στον πολίτη και στο επιχειρείν. Σε σχέση με τη λειτουργία του το κράτος θα πρέπει:
(α) να αξιοποιήσει πλήρως τις τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών για τις οποίες υπάρχει σημαντική αντίδραση από συμφέροντα πού βλάπτονται από την ταχύτητα και τη διαφάνεια που προσφέρονται από τις τηλε-υπηρεσίες, μέσα από την ηλεκτρονική διασύνδεσή του κάτω από ένα ηλεκτρονικό πρωτόκολλο
(β) να αποσυρθεί από τους κλάδους όπου κυριαρχεί ο ανταγωνισμός
(γ) να αποσυρθεί από τους κλάδους όπου ακόμα κυριαρχούν τα φυσικά μονοπώλια διατηρώντας όμως την ιδιοκτησία των υποδομών και τον ρόλο του εγγυητή του δημόσιου συμφέροντος,
(δ) να αποτελεί μια ισχυρή κι αποτελεσματική παρουσία στον κοινωνικό τομέα
(ε) να μεριμνά για την βελτίωση του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης με ιδιαίτερη στην ταχύτητα
(στ) να δημιουργήσει έναν ισχυρό κοινωνικό ιστό ασφαλείας
(ζ) να αναπτύσσει αμοιβαία επωφελή συνεργασία ανάμεσα στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα
(η) να ενισχύσει την τοπική αυτοδιοίκηση έτσι ώστε αυτή να παίξει αποτελεσματικά τον θεσμικό της ρόλο και, τέλος
(θ) να δημιουργήσει, όπου χρειάζεται, ισχυρές κι ανεξάρτητες ρυθμιστικές κι εποπτικές αρχές με ιδιαίτερη έμφαση στο σεβασμό στην ανεξαρτησία τους. Απαραίτητος όρος επαναπροσδιορισμού της δομής και λειτουργίας του κράτους πρέπει να είναι ο διάλογος της πολιτικής ηγεσίας με το δημόσιο προσωπικό του οποίου η εμπειρία είναι απαραίτητη για ένα τέτοιο ιστορικής σημασίας για την χώρα έργο.

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑ

Απαιτείται ένας πληρέστερος δημοσιονομικός εξορθολογισμός με έμφαση στην περιστολή των δαπανών και στην αύξηση των εσόδων. Η περιστολή των δαπανών, στηριζόμενη στην αρχή κόστους-ωφέλειας (δηλαδή για κάθε ευρώ που δαπανάται από το κράτος θα πρέπει να έχει υπολογισθεί μεγαλύτερη ποσοτικοποιημένη ωφέλεια, όπου παράλληλα, η ανάλυση κόστους-ωφέλειας θα αποτελεί κριτήριο σε κάθε δημόσια δραστηριότητα), θα επιτευχθεί σαν αποτέλεσμα του ορθολογικού επανασχεδιασμού του δημόσιου τομέα, όπως και η αύξηση των εσόδων. Η τελευταία όμως με την προσθήκη ότι:
(α) θα σχεδιασθεί ένα δεκαετές σύγχρονο, σταθερό (η σταθερότητα είναι απαραίτητη για την προσέλκυση ξένων ιδιωτικών επενδύσεων και χρειάζεται κάποιας μορφής μακροχρόνια νομική κατοχύρωση με διακομματικό διάλογο για να ξεπεραστεί η έλλειψη εμπιστοσύνης πού έχει εμπεδωθεί τόσα χρόνια), δίκαιο, ξεκάθαρο κι ανταγωνιστικό φορολογικό σύστημα στηριγμένο στις νέες τεχνολογίες και στην εμπειρία ήδη διεθνώς λειτουργούντων επιτυχημένων προτύπων
(β) θα αξιοποιηθεί κατά τρόπο ορθολογικό η δημόσια περιουσία σε συνδιασμό με την αξιοποίηση της περιουσίας των ασφαλιστικών ταμείων.

ΠΑΙΔΕΙΑ

Είναι ανάγκη να ολοκληρωθεί η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση στη χώρα μας πού να αφορά όλες τις βαθμίδες γιατί το πρόβλημα της παιδείας στην Ελλάδα ξεκινά από το σχολείο. Χρειαζόμαστε μία σύγχρονη πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση με μοντέρνα μαθήματα και νέες τεχνολογίες και με ελεύθερη πρόσβαση στο διαδίκτυο για κάθε μαθητή. Η ορθολογική οργάνωση και κατανομή πόρων και η διαχείριση του θέματος των αιώνιων φοιτητών με σαφή κριτήρια είναι απαραίτητα βήματα για το ξεκίνημα μιας νέας πορείας των ΑΕΙ.

Παράλληλα, τα εκπαιδευτικά μας ιδρύματα θα πρέπει να αναπτύξουν συστηματικά την έρευνα και την ανάπτυξη μέσα από συνέργειες με την επιχειρηματική κοινότητα και άλλους φορείς του δημόσιου τομέα. Βασική επιδίωξη θα πρέπει να είναι το νομοθετικό πλαίσιο της παιδείας να είναι σταθερό κι αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με διάλογο του πολιτικού προσωπικού με τους λειτουργούς της παιδείας. Τέλος, η δυνατότητα παράλληλης λειτουργίας μη κρατικών μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων, ενώ δεν αποτελεί πανάκεια στην επίλυση των προβλημάτων της ανώτατης εκπαίδευσης, θα διευρύνει τις επιλογές των νέων και θα συμβάλλει στον παραπέρα εκσυγχρονισμό της παιδείας. Όραμά μας, τέλος, για την παιδεία είναι η Ελλάδα να γίνει το σπουδαιότερο κέντρο κλασσικών κι ανθρωπιστικών σπουδών στον κόσμο.

ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

Ο τουρισμός είναι βασική πηγή πλούτου της Ελλάδας λόγω των συγκριτικών γεωγραφικών της πλεονεκτημάτων. Χρειάζεται άμεσα επαναπροσδιορισμός της πολιτικής για τον τουρισμό και χάραξη μίας μακροπρόθεσμης στρατηγικής για την ανάπτυξη του τουρισμού πού θα εστιάζει όχι πια στον αριθμό, αλλά στην ποιότητα των αφίξεων και στο μέγεθος της κατανάλωσης των επισκεπτών.

Προτείνουμε, δηλαδή, μια στροφή στον ποιοτικό τουρισμό με στόχο, παράλληλα, την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου στους 12 μήνες με την ενίσχυση ειδικών μορφών τουρισμού (π.χ. ιατρικός, εκπαιδευτικός, θρησκευτικός, γαστρονομικός, συνεδριακός) και με τη σύνδεση του τουρισμού με τον πολιτισμό. Μέσα στα πλαίσια αυτά είναι απαραίτητη η δημιουργία εθνικής σχολής τουριστικών υπηρεσιών.

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ο πολιτισμός πρέπει να αποτελεί ένα από τα βασικότερα αναπτυξιακά εργαλεία της χώρας. Είναι ανάγκη να αναδείξουμε την πολιτιστική μας κληρονομιά μέσα από δράσεις οργάνωσης και προβολής των μνημείων μας σε όλη τη χώρα με κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό και με διασφάλιση συνεχούς λειτουργίας όλο το χρόνο έτσι ώστε αυτά να αποτελούν μέρος της ταυτότητας των επιμέρους περιοχών. Είναι επίσης απαραίτητη η ενθάρρυνση και προβολή του σύγχρονου Ελληνικού πολιτιστικού προϊόντος τόσο στην ίδια την Ελλάδα όσο και στο εξωτερικού μέσα από δράσεις συνέργειας ανάμεσα στο κράτος και στον ιδιωτικό τομέα.

Να δημιουργήσουμε ιστοσελίδα με κλασσικά ελληνικά έργα μεταφρασμένα σε όλες τις γλώσσες του κόσμου σε συνεργασία με κορυφαία πανεπιστήμια. Το εθνικό μνημείο της σημερινής εποχής, κληρονομιά στις επόμενες γενιές, θα πρέπει να είναι ηλεκτρονικό. Τέλος, είναι απαραίτητη η σύνδεση του πολιτισμού με τον τουρισμό στα πλαίσια ενός νέου στρατηγικού σχεδίου πολιτικών κι επιμέρους δράσεων.

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΗΚΟΤΗΤΑ

Η χώρα έχει ανάγκη από ένα νέο αναπτυξιακό πρότυπο πού να υιοθετεί νέες σύγχρονες όσο και δοκιμασμένες πρακτικές για τη φορολογία, την κοινωνική ασφάλιση και τις εργασιακές σχέσεις. Οι νέες αυτές πρακτικές θα πρέπει να εξυπηρετούν διάφορους βασικούς στόχους, δηλαδή να είναι ορθολογικές, διαφανείς, κοινωνικά δίκαιες, αναπτυξιακές και, τέλος, να συμβάλλουν στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας. Παράλληλα, είναι αναγκαίος ο ορθολογικός επανασχεδιασμός της δημόσιας διοίκησης με ουσιαστικό διάλογο με το δημόσιο προσωπικό ώστε να καταστεί περισσότερο αποτελεσματική, χρήσιμη για τους πολίτες και εργαλείο υλοποίησης του εκάστοτε κυβερνητικού σχεδιασμού.

ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

Η απασχόληση είναι βασική παράμετρος της ανάπτυξης αλλά και της ισορροπίας στην κοινωνία. Η διεθνής εμπειρία έχει καταδείξει ότι απαιτείται μεγαλύτερη ευελιξία στην οργάνωση του χρόνου εργασίας και καθιέρωση ενεργών πολιτικών απασχόλησης, ενημέρωσης κι εκπαίδευσης για συγκεκριμένες ομάδες εργατικού δυναμικού.

ΓΥΝΑΙΚΑ, ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ, ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ

Βρισκόμαστε σήμερα λοιπόν σε ένα κομβικό σημείο όπου καλούμαστε να πορευτούμε σε νέο μονοπάτι το οποίο θα χρειαστεί να ανοίξουμε εμείς οι ίδιοι, με σύγχρονα εργαλεία, νέες αντιλήψεις και καινοτόμες ιδέες. Κινητήριος δύναμη αυτής της νέας προσπάθειας για να προχωρήσουμε μπροστά είναι ο άνθρωπος – τα ταλέντα, οι ιδέες, η δημιουργικότητα, οι ικανότητές, το δυναμικό που κρύβουμε όλοι μέσα μας. Δυστυχώς όμως, έχουμε μπροστά μας ακόμη στερεότυπα και ανασφάλειες που έχουν ριζωθεί βαθιά μέσα στο κοινωνικό μας DNA, με αποτέλεσμα να μην έχουμε μάθει να διαχειριζόμαστε τη διαφορετικότητα. Αν και έχουν γίνει πολλά όσον αφορά την αντιμετώπιση της ανισότητας ανάμεσα στα δύο φύλα, γεγονός είναι ότι η χώρα μας έχει από τα πιο χαμηλά ποσοστά απασχόλησης των γυναικών στην Ε.Ε..

Η ανισότητα αυτή αποδεδειγμένα κοστίζει οικονομικά και κοινωνικά και το κόστος αυτό είναι δυσβάσταχτο τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Ευρώπη. Μικρό μερίδιο γυναικών στην απασχόληση και το επιχειρείν, σημαίνει μειωμένη οικονομική ανεξαρτησία και περιορισμένη συμμετοχή στην κατανάλωση - σημαντική παρατήρηση εάν αναλογιστούμε ότι οι γυναίκες σήμερα ελέγχουν περίπου το 80% της συνολικής καταναλωτικής δαπάνης παγκοσμίως. Μικρό μερίδιο γυναικών στην ηγεσία σημαίνει περιορισμένο αριθμό δυνητικών λύσεων αφού οι επιχειρήσεις, η οικονομία, η κοινωνία μας στερούνται από ικανότητες όπως υπομονή, εμπιστοσύνη, πάθος μαζί με ορθολογισμό, ευελιξία και κατανόηση του δίπλα ή του απέναντι, όλα αυτά που λέμε  soft skills και που καλώς ή κακώς τα συναντάμε πιο συχνά στις γυναίκες.

Σήμερα δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια να μην κεφαλαιοποιήσουμε την τεράστια δεξαμενή γυναικείου ταλέντου που υπάρχει, και πρέπει να αντιληφθούμε πόσο απαραίτητος είναι ο ενεργός ρόλος της γυναίκας στην προσπάθεια να συνθέσουμε λύσεις και να χτίσουμε ρεαλιστικές προοπτικές, ξεπερνώντας περιοριστικές αντιλήψεις και συστημικές στρεβλώσεις που αποτελούν τροχοπέδη για την ανάπτυξη. Εν μέσω των τρεχουσών εξελίξεων, έχει αναδειχθεί περισσότερο από ποτέ η ανάγκη δημιουργίας ενός νέου, βιώσιμου και ρεαλιστικού οράματος, το οποίο θα αποτελέσει και τον χάρτη πλοήγησης για να προχωρήσουμε μπροστά. Για να συνθέσουμε το όραμα αυτό, θα πρέπει να αφήσουμε πίσω μας παρωχημένες αντιλήψεις του χθες και να κεφαλαιοποιήσουμε το διαθέσιμο ανθρώπινο δυναμικό, αγκαλιάζοντας την διαφορετικότητα και την ποικιλομορφία του, ανεξαρτήτως φύλου ή άλλων διαχωριστικών γραμμών.

ΝΑΥΤΙΛΙΑ

Η Ελληνόκτητη ποντοπόρος ναυτιλία έχει μια σημαντική συνεισφορά στο ΑΕΠ. Έχει, όμως, τη δυνατότητα να συνεισφέρει ακόμα περισσότερο με τις κατάλληλες πολιτικές πού έχουν σχέση με την ενδυνάμωση του συνόλου του ναυτιλιακού πλέγματος (cluster), της ναυπηγοεπισκευαστικής δραστηριότητας, των υπηρεσιών logistics, των προμηθειών, της αναβάθμισης των λιμένων, της ναυτιλιακής εκπαίδευσης, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του Ελληνικού Νηολογίου, την ολοκλήρωση της απελευθέρωσης της ακτοπλοϊκής αγοράς με όρους, παράλληλα, εγγύησης του κοινωνικού συμφέροντος και την διευκόλυνσή της στην αναζήτηση νέων επιχειρηματικών ευκαιριών. Ανάμεσα σε άλλα εργαλεία ενίσχυσης της ναυτιλίας θα μπορούσε να ενταχθεί και η συνεργασία με τις ελληνικών συμφερόντων ναυτιλιακές επιχειρήσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για τη δημιουργία του ΙΝΕ (Ινστιτούτου Ναυτιλιακών Ερευνών) κατά το πρότυπο του ΙΟΒΕ.

ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

ΓΕΝΙΚΗ ΑΡΧΗ


Ο αγροτικός τομέας, με σημαντική συνεισφορά του στο ΑΕΠ, είναι ένας τομέας με σημαντικές προοπτικές στο πλαίσιο της έξυπνης εξειδίκευσης και της παγκόσμιας αύξησης της ζήτησης αν διασυνδεθεί σωστά με την παραγωγή τροφίμων, την τεχνολογία οργανικών τροφίμων, τον τουρισμό τον πολιτισμό. Στόχος πρέπει να είναι η ενίσχυση της αγροτοδιατροφικής επιχειρηματικότητας, αλλά και η ενθάρρυνση της συγκρότησης και λειτουργίας «Ομάδων Παραγωγών», σε συντονισμό με στοχευμένες δράσεις με το κράτος για μεσο/μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Παράλληλα, πρέπει να δοθεί έμφαση στη διασύνδεση της αγροτικής παραγωγής με την έρευνα και τις νέες τεχνολογίες, αλλά και στην παραγωγή προϊόντων εντόνου ζήτησης από τις διεθνείς αγορές, όπου είναι αναγκαία επίσης η προώθηση και διευκόλυνση των σχετικών εξαγωγικών δραστηριοτήτων.


ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ


1. Άμεση διάκριση αγροτών σε αυτούς που είναι κατά κύριο επάγγελμα αγρότες όπου το 75% του εισοδήματός τους κατ’ ελάχιστο προέρχεται από αγροτική εργασία και σε εκείνους που έχουν αγροτικές εκμεταλλεύσεις και η κύρια απασχόλησή τους είναι διαφορετική. Συναφώς, θα πρέπει να δημιουργηθούν δύο Μητρώα, το Μητρώο Αγροτών και το Μητρώο Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων.


2. Οι κατά κύριο επάγγελμα αγρότες να φορολογούνται με 12,5% αντί του 23% και η προκαταβολή φόρου να είναι στο 25% και όχι στο 100% όπως προβλέπει το 3ο Μνημόνιο. Οι αγροτικές εκμεταλλεύσεις να φορολογούνται με 23% και η προκαταβολή φόρου να είναι 50%.


3. Να θεσπισθεί φορολογικός συντελεστής 0% για 5 χρόνια για τις νέες γεωργοκτηνοτροφικές μονάδες του Προγράμματος Στήριξης Γεωργοκτηνοτροφικής Επιχειρηματικότητας.


4. Να φορολογείται το καθαρό εισόδημα και να υπολογίζονται στις δαπάνες παραγωγής τα κόστη εργασίας, η οικογενειακή εργασία, οι αποσβέσεις και γενικά όλα τα έξοδα και οι επιβαρύνσεις. Αυτό σημαίνει ότι οι αγρότες θα πρέπει να τηρούν βιβλία απλών προδιαγραφών.


5. Απαλλαγή των επιδοτήσεων από την φορολόγηση


6. Να θεσπισθεί αφορολόγητο ποσό μέχρι 12,000 ευρώ


7. Να εισαχθεί χαμηλότερος συντελεστής ΦΠΑ καθώς και μηχανισμός ταχύτερης επιστροφής του στους αγρότες


8. Να θεσπισθεί κατάργηση του τεκμαρτού εισοδήματος


9. Συνέχιση της προνομιακής μεταχείρισης του αγροτικού πετρελαίου για τους κατ’ επάγγελμα αγρότες και θεμελίωση του ακατάσχετου των ποσών των επιστροφών ΕΦΚ. Μείωση κατά το ήμισυ της προνομιακής μεταχείρισης του αγροτικού πετρελαίου για τις αγροτικές εκμεταλλεύσεις.


10. Να απλουστευθούν οι διαδικασίες καταβολής αποζημιώσεων κι ενισχύσεων


11. Δημιουργία Προγράμματος Στήριξης Γεωργοκτηνοτροφικής Επιχειρηματικότητας (ΠΣΓΕ) από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων, σύμφωνα με το οποίο θα αποδοθούν με συνοπτικές διαδικασίες όλες οι αγροτικές και χορτολιβαδικές γαίες του Δημοσίου σε νέους αγρότες (γεωργούς και κτηνοτρόφους) με τις αναγκαίες υποδομές χρηματοδοτούμενες από το ΠΔΕ και με την υποχρέωση των δικαιούχων να αποδίδουν στο κράτος 5% της ετήσιας καθαρής κερδοφορίας τους. Το ΠΣΓΕ θα προβλέπει τη σύσταση Κέντρων Στήριξης Γεωργοκτηνοτροφικής Επιχειρηματικότητας (ΚΣΓΕ) που θα εδρεύουν στην έδρα των Περιφερειών και που θα στελεχωθούν με γεωπόνους, κτηνιάτρους, οικονομολόγους, αποσπασμένους υπαλλήλους του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων και εθελοντές μέντορες.


12. Δημιουργία προγράμματος προμήθειας μετεωρολογικών σταθμών για κάθε αγροτική εκμετάλλευση με την παροχή χρηματοδοτικών κινήτρων.


13. Δημιουργία προγράμματος ενημέρωσης των αγροτών από τα ΚΣΓΕ (α) για τους σύγχρονους τρόπους διαχείρισης των υδάτινων πόρων για την γεωργία, (β) για την εισαγωγή νέων τεχνολογιών και εναλλακτικών πηγών ενέργειας για την προστασία του περιβάλλοντος και την αειφόρο ανάπτυξη, (γ) για τη διασύνδεση της αγροτικής παραγωγής με την έρευνα και τις νέες τεχνολογίες, (δ) για την προσαρμογή των καλλιεργειών σε προϊόντα όπου υπάρχει διεθνής ζήτηση και καλύτερες τιμές λόγω καλύτερης ποιότητας (βιολογική καλλιέργεια, υγιεινή διατροφή χαμηλών λιπαρών κλπ), (ε) για τη σημασία και την οργάνωση μεθόδων ελέγχου ποιότητας.


ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Το περιβάλλον αποτελεί ένα μείζον εθνικό ζήτημα στο οποίο ελέγχονται η παιδεία και ο πολιτισμός μας, διακυβεύεται η πολιτική υγείας και δοκιμάζεται η βιωσιμότητα του μοντέλου οικονομικής ανάπτυξης της χώρας μας. Άλλωστε ένα μεγάλο μέρος των παραγωγικών δραστηριοτήτων μας όπως ο τουρισμός, η γεωργία, η παραγωγή ενέργειας βασίζονται στην προστασία των φυσικών πόρων. Από την άλλη πλευρά, το ίδιο το περιβάλλον και οι σχετικοί κλάδοι του προσφέρουν σημαντικές ευκαιρίες για ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας. Οι σχετικές πολιτικές πρέπει να έχουν σαν άξονες την ασφάλεια του ενεργειακού ισοζυγίου, τις βιώσιμες μεταφορές, την προστασία και του περιβάλλοντος και τη χρηστή διαχείρισή του. Σε στρατηγική ευθυγράμμιση με τους ευρωπαϊκούς στόχους και προσανατολισμούς, μπορούν να δώσουν λύση στα προβλήματα της διαχείρισης απορριμμάτων και των αστικών λυμάτων, στην προστασία των δασών, στον εκσυγχρονισμό των μεταφορικών υποδομών και των τρόπων μεταφοράς ανθρώπων κι εμπορευμάτων.

Οφείλουμε να βοηθήσουμε παράλληλα τους πολίτες να αναπτύξουν περιβαλλοντική συνείδηση σαν βασική προϋπόθεση εφαρμογής κάθε σχετικής πολιτικής, ξεκινώντας από την ένταξη της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης σαν σχολικό μάθημα. Η Ελλάδα, λόγω των κλιματολογικών της συνθηκών, οφείλει να δώσει το παράδειγμα «ενεργειακής επανάστασης» μέσα από μια σταδιακή μετάβαση σε ένα καθαρό και βιώσιμο ενεργειακό σύστημα πού θα δημιουργούσε χιλιάδες νέες θέσεις απασχόλησης υψηλής ποιότητας και θα ενίσχυε την τεχνολογική πρόοδο. Τέλος, είναι αναγκαίο ένα σύγχρονο και χωρίς ιδεοληψίες χωροταξικό σχέδιο, ώστε να επιτευχθεί η εξισορρόπηση των δύο στόχων, της τεχνολογικής ανάπτυξης και της προστασίας του περιβάλλοντος.

ΤΡΑΠΕΖΕΣ & ΚΕΦΑΛΑΙΑΓΟΡΑ

Η ελληνική χρηματοοικονομική αγορά μπορεί να αναπτυχθεί στηριζόμενη στο άριστο προσωπικό πού διαθέτει. Να αποτελέσει χρηματοοικονομικό κόμβο με ειδίκευση στις ΜΜΕ και στις νεοφυείς επιχειρήσεις ώστε να γίνει συμπληρωματική του Λονδίνου όσον αφορά την Ευρώπη. Να διαδώσει τις αρχές της εταιρικής διακυβέρνησης και στις μη εισηγμένες επιχειρήσεις διασφαλίζοντας έτσι και την εύρυθμη λειτουργία τους και την αύξηση της εγγυοδοτικής τους δυνατότητας. Μπορεί, τέλος, να δοθεί έμφαση σε αγορές πού τώρα αναπτύσσονται για ΜΜΕ όπως το peer lending και το crowd funding με τη χρήση πληροφορικής.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Οι μεγάλοι και διαχρονικοί ασθενείς της οικονομίας στην Ελλάδα είναι τα συστήματα ασφάλισης, υγείας και κοινωνικής μέριμνας. Ιδιαίτερα το ασφαλιστικό σύστημα είναι σε στάδιο κατάρρευσης μη δυνάμενο να ανταποκριθεί στον προορισμό του. Ο ακρογωνιαίος λίθος για την οριστική δημοσιονομική εξυγίανση και τη διατηρήσιμη ανάπτυξη είναι η διαρκής ενασχόλησή μας με το ασφαλιστικό σύστημα. Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα με έντονη δημογραφική γήρανση και σημαντική ανισορροπία μεταξύ ενεργού κι ανενεργού εργατικού δυναμικού, πιστεύουμε ότι είναι η μεγάλη στιγμή για τη χώρα να επαναπροσδιορίσει την δομή και την λειτουργία τόσο των τριών ασφαλιστικών πυλώνων όσο και του συστήματος υγείας και περίθαλψης μέσα από τη συνεργασία του κράτους και του ιδιωτικού τομέα και με πλήρη εγγυοδοτική προστασία του δημοσίου συμφέροντος. Αυτό βέβαια προϋποθέτει να ξεπερασθούν συμπλέγματα και ταμπού πολλών δεκαετιών και να αρχίσει άμεσα ένας στοχευμένος διάλογος με κάθε εμπλεκόμενο μέρος γιατί η σχετική κοινωνική συναίνεση αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση αλλαγής.

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Η οργάνωση κι απονομή της δικαιοσύνη αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα μέτρησης της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Απαιτείται ταχύτερη διεξαγωγή δικών ώστε οι καθυστερήσεις να μη προκαλούν οιονεί καθεστώς αρνησιδικίας και ανασφάλειας δικαίου σε πολίτες κι επιχειρήσεις. Ανάγκη ακόμα η δημιουργία ειδικού σώματος δικαστών με οικονομική παιδεία για τη γρήγορη εκδίκαση οικονομικών-επενδυτικών υποθέσεων.